To dom praktyk artystycznych. Poezja, obraz, muzyka i performance nie funkcjonują tu osobno. Przechodzą jedno w drugie. Wiersz może stać się obrazem. Obraz może uruchomić dźwięk. Dźwięk może otworzyć przestrzeń dla słowa i ciała. Nie buduję archiwum gotowych prac. Buduję rozwijający się organizm, w którym książki, obrazy, muzyka, nagrania terenowe i performance spotykają się w jednym świecie. Interesuje mnie to, co dzieje się pomiędzy mediami — w miejscu, gdzie język dotyka pamięci, obraz zmienia sposób widzenia, a dźwięk przesuwa granice doświadczenia. To dom pracy. To dom przemiany. To dom codzienności. Pomiędzy śniadaniem a rytuałem.
