„Przecięta macierz” jest pierwszą częścią projektu „PRZECIĘCIE FRAKTALA W POLU MINOWYM”, rozwijanego równolegle w obrazie, poezji i muzyce.
Cykl prac wizualnych opiera się na symbolice przejścia, transformacji i pęknięcia struktury. Powracają w nim motywy szczelin, masek, asymetrycznego ciała oraz form przypominających organizmy. Tworzę z nich własną ikonografię, alfabet znaczeń.
Świat buduję z ograniczonej palety czterech kolorów:
biel — przestrzeń i możliwość pojawienia się formy,
czerń — pustka i ukryte napięcie,
czerwień — energia życia i cielesność,
błękit — pole przepływu i rozszerzająca się przestrzeń świadomości.
Grafiki powstały w dialogu z tryptykiem poetyckim „Przecięta macierz – poezja transformacji”, który prowadzi przez kolejne etapy przemiany — od mantry wewnętrznej, przez doświadczenie cielesne i rytualne, po perspektywę postczłowieka.
macierz —
dwa ścięgna,
dwie żyły,
dwie rzeki
miejsce,
gdzie poród
rozłupał skorupę ziemi
wylało się
źródło życia —
dwoje w jednym,
równoległe linie
w tym samym korycie