„Jestem fraktalem w fraktalu” jest drugą częścią tryptyku poetyckiego i projektu „PRZECIĘCIE FRAKTALA W POLU MINOWYM” rozwija logikę fraktala jako sposob myślenia o języku, obrazie i rzeczywistości.

Projekt opiera się na matematycznej strukturze ciągu Fibonacciego, w której kolejne części nie są prostą kontynuacją poprzednich, lecz powracają, rozgałęziają się i tworzą nowe poziomy znaczeń.

Teksty, obrazy i układy wizualne funkcjonują jak elementy jednej fraktalnej struktury. Powtarzają motywy, zmieniają ich skalę, odwracają kierunek interpretacji i budują relacje pomiędzy poezją, matematyką oraz doświadczeniem.

Nie jest to opowieść prowadzona linearnie.

Każdy fragment pozostaje jednocześnie całością i częścią większego układu.

Interesuje mnie granica pomiędzy człowiekiem, językiem, technologią i świadomością, pokazując, że tożsamość nie jest punktem stałym, lecz procesem nieustannego pączkowania.